Türkiye’de akademik yayıncılığa ilişkin son yıllara ait veriler, bilimsel üretimde dikkat çekici bir dönüşüme işaret etmektedir. Yapılan ölçümler ve dergi sınıflandırmalarına dayalı değerlendirmeler, Türkiye kaynaklı akademik yayınların nitelik düzeyinde istikrarlı bir artış yaşandığını ortaya koymaktadır.

Son yedi yıllık dönemde, uluslararası dergi endekslerinde yer alan Q1 ve Q2 kategorisindeki dergilerde yayımlanan makalelerin toplam yayınlar içindeki payı düzenli biçimde artış göstermektedir. Buna paralel olarak, daha düşük etki değerine sahip Q4 kategorisindeki dergilerdeki yayın oranında belirgin bir gerileme gözlemlenmektedir. Bu eğilim, akademik üretimde nicelikten ziyade kaliteyi önceleyen bir yayın yönelimine işaret etmektedir.

Uluslararası karşılaştırmalar, Türkiye’nin akademik yayın performansının dünya ortalamasına göre konumunu da daha net biçimde ortaya koymaktadır. Türkiye hâlen dünya ortalamasının bir miktar altında yer alsa da, iki gösterge arasındaki farkın yıllar içinde istikrarlı şekilde azaldığı görülmektedir. Özellikle uluslararası dergilerde görünürlük ve atıf potansiyeli yüksek yayınların sayısındaki artış, bu yakınlaşmanın temel belirleyicileri arasında yer almaktadır.

Veriler aynı zamanda Türkiye’deki akademik yayıncılığın yönünün giderek daha seçici ve kalite odaklı bir yapıya evrildiğini göstermektedir. Dergi tercihleri, etki değeri, uluslararası görünürlük ve bilimsel katkı ölçütleri temel alınarak şekillenmekte; bu da yayınların küresel akademik dolaşımdaki yerini güçlendirmektedir.

Sonuç olarak, mevcut veriler Türkiye’de akademik yayıncılığın son yıllarda nitelik ekseninde belirgin bir ivme kazandığını göstermektedir. Uluslararası indekslerde üst dilimde yer alan dergilerdeki yayın oranlarının artışı ve dünya ile arasındaki farkın giderek azalması, bu dönüşümün ölçülebilir göstergeleri arasında yer almaktadır. Bu eğilim, Türkiye’nin bilimsel üretiminin küresel akademik alandaki görünürlüğünü ve etkisini artıran yapısal bir değişime işaret etmektedir.